جمعه 25 آبان 1397 - 08 ربيع الأول 1440 - 16 نوامبر 2018
اوقات شرعی 
 
باب دوم ؛ استخاره قلبی
کد مطلب:3672
تاریخ مطلب:سه شنبه 23 شهريور 1389
باب دوم ؛ استخاره قلبی
باب دوم ؛ استخاره قلبی
که بعد از عمل استخاره انسان به قلب خود رجوع می کند و آنچه خاطرش به آن سمت رجحان پیدا می کند عمل می کند.
در بیان کیفیت این استخاره:
شیخ طوسی ره در کتاب خود گفته است: کسی که اراده ی انجام کاری را می کند سنت است که غسل کند و دو رکعت نماز بجا آورد و بعد از آن به سجده رود و صد مرتبه بگوید : استخیر الله تعالی فی جمیع اموری کلها خیره فی عافیه پس آنچه بدلش می افتد به آن عمل کند.
ودر روایتی دیگر از امام رضا (ع) روایت شده که فرمود: در غیر وقت نماز واجب دو رکعت نماز بخوان و سپس به سجده برو و صد مرتبه برای خود از خدا طلب خیر کن و آنچه در دلت می افتد به آن عمل کن.
و بروایت علی بن ابراهیم صدو یک مرتبه :استخیر الله بگوید و اگر استخیر الله برحمته خیره فی عافیه بگوید بهتر است.


در روایتی دیگر از حضرت امام علی النقی ع روایت شده که حضرت صادق ع فرمود: هرگاه یکی از شما حاجتی داشت باید که با خدای خویش مشورت کند عرض شد: چگونه با خدا مشورت کند؟ فرمود: بعد از نماز فریضه به سجده رود و صد مرتبه بگوید:اللهم خرلی پس بما متوسل شده و صلوات بفرستد و ما را در درگاه خدا شفیع سازد پس به آنچه حق تعالی به دلش می اندازد عمل نماید.
و در روایت دیگر آمده است که: اسحاق بن عمار به خدمت حضرت صادق ع عرض کرد: در بسیاری از مواقع می خواهم کاری انجام دهم که بعضی مرا به انجام آن امر می کنند و بعضی مرا نهی می کنند؟ حضرت فرمود: هرگاه چنین شد دو رکعت نماز بخوان و ۱۰۱ مرتبه طلب خیر از خدا کن پس ببین که کدام یک در دل تو ارجح است و باید که در طلب خیر عافیت را نیز طلب کنی یا آنکه بگویی: استخیر الله برحمته خیره فی عافیه زیرا ممکن است که خیر آدمی در بریدن دست او یا در مردن فرزند او یا در رفتن مال او باشد ولی چون اکثر خلق بر این بلاها نمی توانند صبر کنند و حق تعالی قادر است خیر را در امری قرار دهد که مقرون به عافیت از این بلاها باشد پس در دعا باید عافیت را نیز طلب کند.


استخاره با الهام قلبى از نگاه ديگر
مراد از «استخاره قلبى» آن است كه انسان با يك حالت توجّه و تضرّع با خداى خود مشورت مى كند و از او مى خواهد راه صحيح را به وى نشان دهد و پس از آن، هر چه را كه خداوند به قلب وى الهام كرد، انجام مى دهد.
در روايتى از امام صادق(عليه السلام) نقل شده است كه آن حضرت فرمود:
اگر به انجام كارى نياز دارى (و نمى دانى انجام آن خوب است، يا بد،) با خداوند مشورت كن. اگر خداوند انجام آن كار را به قلب تو انداخت، پيروى كن وگرنه انجام نده.(1)
شيوه اين استخاره به اين نحوست كه پس از نماز واجب، به سجده مى روى و صد مرتبه مى گويى: «اَللّهُمَّ خِرْلي; خدايا تو براى من (آنچه را به صلاحم مى باشد) اختيار كن» سپس به ما اهل بيت(عليهم السلام) متوسّل مى شوى، و ما را شفيع قرار مى دهى; پس از آن به قلبت توجّه كن، بنگر چه چيزى به تو الهام مى شود; همان را انجام بده.(2)
همچنين در روايت معتبرى مى خوانيم كه دو نفر از ياران امام على بن موسى الرضا(عليهما السلام) مى خواستند به مسافرت «مصر» بروند، از آن حضرت پرسيدند: مصلحت آن است كه از راه دريا برويم يا از راه خشكى؟ حضرت فرمود: «در غير وقت نماز واجب به مسجد مى روى، دو ركعت نماز مى خوانى، سپس يك صد مرتبه مى گويى : «أَسْتَخيرُ اللهَ» آنگاه به قلب خويش مى نگرى هر چيز به قلبت افتاد، به همان عمل مى كنى».(3)
در اين زمينه روايات متعدّد ديگرى نيز نقل شده است.
بديهى است اينگونه استخاره با توجه به مورد روايات ـ كه سؤال از امر مهم و گاه خطرناكى است ـ مربوط به موضوعات پراهميّت است، نه براى موضوعات كوچك.


يادآورى ها:
1ـ «استخاره» را هر كسى مى تواند با آداب و شرايطى كه بيان شد، براى خودش انجام دهد، كه به تصريح برخى از بزرگان همين نيز اولى و انسب است،(4) چرا كه هر كس با حالت توجّه و نيازى كه دارد، خلوص بيشترى پيدا مى كند و ارتباط ويژه اى با حضرت حق - جلّ و علا - برقرار مى نمايد و خداوند مهربان نيز، راه حل را به وى نشان خواهد داد.
امّا مى توان به ديگرى نيز نيابت داد كه از طرف او استخاره كند; به ويژه اگر آن شخص، از برجستگى هاى علمى و عملى و تقوا نيز برخوردار باشد.
2ـ مرحوم محدّث قمى در «مفاتيح الجنان» از برخى كتب براى استخاره به قرآن مجيد در ايّام هفته ساعاتى را نقل كرده است، ولى چون تصريح دارد كه براى اين مطلب، حديثى از اهل بيت(عليهم السلام) وارد نشده است، ما از ذكر آن خوددارى مى كنيم; هر چند معتقديم استخاره در ايّام با فضيلت و مكان هاى مقدّس، بهتر است; ولى به هر حال، مى توان در هر وقت كه انسان نياز و اضطرار پيدا كرد، با خداى خود مشورت كند و با استخاره، مشكل خويش را حل نمايد و از سرگردانى رهايى يابد.
3ـ «استخاره» را با «فال» نبايد اشتباه كرد. بسيار ديده شده كه افراد پيشنهاد مى كنند كه براى ما استخاره كنيد آيا در فلان كار موفق خواهيم شد يا نه؟ آيا فلان حاجت ما روا مى گردد يا نه؟ آنها استخاره را به پيشگويى از آينده اشتباه مى گيرند.
استخاره فقط براى اين است كه اگر در انجام كارى ترديد داريم و با مشورت و مطالعه حل نشد، براى تصميم گيرى استخاره كنيم. گويى با خداوند مشورت مى نماييم.
4ـ بعضى از افراد در استخاره كردن چنان زياده روى مى كنند كه براى هر امر كوچك و بزرگى به سراغ استخاره مى روند و عملا گرفتار يك نوع وسواس و وابستگى شديد مى شوند، به گونه اى كه اقدام به هيچ كارى بدون استخاره براى آنها ميسّر نيست.
اين امر سبب مى شود كه استقلال فكر و انديشه آنها تضعيف گردد و قدرت انتخاب و اعتماد به نفس را از دست بدهند و عقل و خرد را كه يك نعمت بزرگ الهى است و چراغ فروزان پروردگار در درون جان انسان است مورد بى توجّهى قرار دهند.
از اين امر بايد جدّاً پرهيز كرد و استخاره را منحصر به مواردى كرد كه در بالا گفتيم. يعنى در آنجا كه به راستى انسان حيران و سرگردان مى شود; نه مى تواند با انديشه خود تصميم بگيرد و نه مشاوران راه روشنى پيش پاى او مى گذارند.
5ـ بعضى از ناآگاهان در اعتبار اَسناد استخاره ترديد مى كنند، در حالى كه ادلّه معتبرى براى آن وجود دارد كه براى توضيح بيشتر به كتاب «القواعد الفقهيه» جلد 1، ذيل قاعده قرعه مراجعه كنيد.
6ـ آخرين نكته اينكه: بى شكّ عمل به استخاره واجب نيست، ولى سزاوار است انسان يا استخاره نكند يا هر گاه استخاره كرد با توكّل بر خدا به آن عمل كند و ترديد به خود راه ندهد; با گام هاى استوار به سوى هدف پيش رود كه مطمئناً نتيجه مثبت آن را خواهد ديد و همان گونه كه در آغاز بحث گفته ايم ما اين موضوع را شخصاً بارها و بارها آزموده ايم.


برای مشاهده سایر مطالب مرتبط ،مطلب مورد نظر خود را از لیست کشویی زیر انتخاب نموده و دکمه مشاهده را کلیک نمایید
نوشته شده در   سه شنبه 23 شهريور 1389  ساعت  07   توسط   حسین شاهد خطیبی
PDF چاپ ارسال برای دوستان بازگشت
نظرات شما :
نام :
نام خانوادگی :
  ایمیل :
 
لطفا کد نمایش داده شده در تصویر را وارد نمایید
نظر خود را درباره این مطلب بیان بفرمائید